ΕΟΡΤΗ …ΒΙΒΛΙΟΥ…..
Έχοντας ήδη τιμήσει πολλές από τις εορτές που αντιστοιχούν στο εκπαιδευτικό γίγνεσθαι, στα ενδιαφέροντα και τις πνευματικές ανησυχίες των μαθητών μας( με την διοργάνωση αντίστοιχων εκδηλώσεων ,τη συμμετοχή σε μαθητικούς διαγωνισμούς και τις εξ αποστάσεως- ψηφιακές ξεναγήσεις σε μαθησιακά ιντριγκαδόρικους προορισμούς )είχα κάποιες δεύτερες σκέψεις για την χρησιμότητα της διοργάνωσης μιας ενδοσχολικής εορτής για το βιβλίο.
Στις 2 Απριλίου έχει καθιερωθεί από τηνUNESCO να εορτάζεται η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΚΑΙ στις 23 Απριλίου η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΒΙΒΛΙΟΥ. Έτσι σύμφωνα με την εγκύκλιο τα σχολεία όλων των βαθμίδων θα μπορούν να πραγματοποιήσουν αντίστοιχα ποικίλες εκδηλώσεις ,ανάλογου περιεχομένου.
Εμφανώς λοιπόν θορυβημένη από τον φόβο της κούρασης ή και αδιαφορίας των μαθητών μας μπροστά στο ενδεχόμενο μιας νέας εκδήλωσης και ενώ το άγχος των εξετάσεων κυριαρχεί θα μπορούσα ίσως και να την …προσπεράσω ..ΑΝ …δεν τύχαινε να ακούσω μια ραδιοφωνική εκπομπή στην κρατική ραδιοφωνία –από εκείνες που σε ελάχιστους –δυστυχώς –αρέσουν με καλεσμένη την κυρία Αναστασία Λαμπρία ,από τις Εκδόσεις <<ΠΟΤΑΜΙ>> , με θέμα: Το βιβλίο ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ σήμερα.
Δεν θα σας αναλύσω βέβαια όλο το περιεχόμενο της εκπομπής αλλά θα σταθώ σε δύο σημεία της συνέντευξης που αληθινά με προβλημάτισαν …Είπε λοιπόν, μεταξύ άλλων ,η κυρία Λαμπρία :<<Στην Ελλάδα σήμερα μόνο δύο κατηγορίες ανθρώπων μπαίνουν στα βιβλιοπωλεία ,οι φοιτητές- ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ-για να πάρουν ΔΩΡΕΑΝ τα συγγράμματά τους και οι γονείς για να αγοράσουν ΛΥΣΑΡΙΑ για τα παιδιά τους, (έτοιμες λύσεις χωρίς προσωπική κρίση και κριτική σκέψη )…>>
Έπειτα τόνισε πόσο χαμηλά σε εκτίμηση και σε επιλογή βρίσκεται στην Ελλάδα το βιβλίο και ότι- ΔΥΣΤΥΧΩΣ – το φαινόμενο συνεχώς χειροτερεύει. Ακόμη και μέσα στην πανδημία ενώ σε όλη την Ευρώπη οι πωλήσεις βιβλίων αυξήθηκαν στην Ελλάδα καθόλου.. αντιθέτως μειώθηκαν <<ΑΝ ΑΦΗΣΕΙΣ ΕΝΑΝ ΞΕΝΟ, ΕΥΡΩΠΑΙΟ για παράδειγμα, μέσα σε ένα δωμάτιο γεμάτο βιβλία θα τρέξει αμέσως να δει τι βιβλία είναι ,να διαβάσει.. ΑΝ ΑΦΗΣΕΙΣ ΕΝΑΝ ΈΛΛΗΝΑ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΜΕ ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΒΙΒΛΙΑ θα τρέξει να τα ρίξει κάτω για να βρει από πίσω τους.. που κρύβεται η τηλεόραση ή θα ανοίξει αμέσως το κινητό του !!!!>>
Στο τέλος της συνέντευξης είπε ότι δυστυχώς δεν μαθαίνουμε στα παιδιά μας, από μικρά, να αγαπούν τα βιβλία και ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΦΤΙΑΧΝΟΥΜΕ ΠΙΑ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ….
Ειπώθηκαν και άλλα πολλά και σημαντικά αλλά αυτή η τελευταία της φράση με προβλημάτισε.. και με στεναχώρησε ..Πρέπει και εμείς , ως εκπαιδευτικοί, στον όποιο βαθμό μπορούμε, έστω και τώρα, να σπρώξουμε τους μαθητές μας προς το βιβλίο. Στο λύκειο πια τα παιδιά βρίσκονται ένα βήμα πριν την έξοδό τους από την γενική εκπαίδευση θα πει κάποιος ,τώρα θα γνωρίσουν ή θα αγαπήσουν το βιβλίο;
ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ ΚΑΙ ΝΑΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ Ο,ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΣΚΟΠΟΥ..
Θα προσπαθήσουμε λοιπόν να διοργανώσουμε την πιο ενδιαφέρουσα εκδήλωση για το βιβλίο, να την χαρούμε όλοι μαζί- παιδιά και εκπαιδευτικοί -και το αποτέλεσμα …ίσως να μας εκπλήξει και να μας δικαιώσει..
Συγγραφέας άρθρου : Ρήγα Αγγελική ΠΕ02